คุณแม่โทรมาด่วน อยากคุยด้วย เรื่องย้ายชั้น คุฯแม่ให้ตัดสินใจเองรึเปล่า
เรื่องกลับไป หนูค่อนข้างมีความมั่นใจว่าหนูอาจจะซ้ำ หนูไม่รู้นะว่าป๊าจะว่ายังไง
แต่หนูว่าบางอย่างค่อยๆไปอาจจะดีกว่า ตอนนี้หนูยังไม่ค้นพบตัวเองจริงๆ คิดว่านะ
อต่ตอนนี้หนูก็ชอบที่นี่แหละ วันหยุดนี้จะไปทัวร์มหาลััยกับโรงเรียนด้วย

แต่หนูไม่รู้ก็เรื่องที่นี่ เอเอฟเอสให้ตัดสินใจเลือกมอสี่มอห้า
เรื่องเนื้อหาการเรียน คิดว่าไม่ใช่เรื่องที่น่าห่วงนัก เพราะที่เรียนที่นี่
ถึงหัวเรื่องเดียวกัน แต่เนื้อหาวิธีสอน ไม่เหมือนกันเลย
และส่วนใหญ่ เป็นวิชาที่ไม่มีเรียนที่นู่น

สำหรับหนูมันก็ยากนะ หนูเกลียดตัวเลือกที่สุดเลยล่ะ ถ้าเค้าไม่ให้ตัวเลือกมา
หนูคงเรียนห้องนี้ต่อไปอย่างมีความสุขของหนูน่ะแหละ
แต่พอคิดดูนะ สร้างเพื่อนใหม่ มันก็ดีขึ้น
แต่มันก็หมายความว่าระยะห่างกับเพื่อนๆห้องเดิม
ที่เคยสนิทกันมาก มันก็น้อยลงไป งาน แน่นอนว่าต้องทำงานหนักมากขึ้น
เกรดอาจจะแย่ลงหน่อย เพราะวิชายากขึ้น แต่มันก็ท้าทายเหมือนกัน
เพียงแต่คงต้องลดกิจกรรมทั้งหลายออกไป

แต่หนูก็อยากอยู่ห้องนี้ ชอบห้องนี้ ชอบคนในห้องนี้
มีเพื่อนเยอะแล้ว เพื่อนดีๆก็มีแล้ว หนูก็ว่าหนูก็ไม่จำเป็นต้องมีเพิ่มอีก
ไม่จำเป็น แค่นี้ป๊อปปูล่าเกินพอแล้ว อยากทำกิจกรรมต่อ
อยากสนิทสนมกับเพื่อนห้องนี้ให้มากขึ้น
จนถึงตอนนี้ยังมีเรื่องที่ไม่ได้เรียนรู้อีกเยอะโขอยู่
มันก็ท้าทายแล้วล่ะ

เพราะเด็กยุโรปล็อตใหม่จะมา แล้วทีนี้โรงเรียนเราจะมีเด็กออสเตรียมาอยู่
เออ ก็ดีนะ แต่ทีนี้ เค้าคิดอยากให้ชั้นขึ้นไปเรียนมอห้ากะเขาด้วย
ห้องเดียวกัน เผื่อจะช่วยได้ แล้วคือจริงๆแล้ว ไอ้คนนี้ มันอ่อนกว่าชั้น
แต่เค้าตัดสินให้ขึ้นไปเรียนมอห้า เพราะเห็นว่าหน้ามันแก่กว่า
เออ ทำไปได้เนอะ ก็ไม่รู้จะว่ายังไงแล้ว เอลิซ่าก็บอกว่า ที่ไทยแตกต่างกับที่นี่มาก
อาจจะดีกว่าถ้าชั้นเริ่มที่มอสี่ อย่างที่ไทยอาจไม่มีฟิสิกส์อย่างงี้

เฮ้ยๆ มีเฟ้ย ทำไมจะไม่มี บ้านชั้นเรียนเก่งกว่าพวกบราซิลโขล่ะ ไม่รู้หรอ
ครั้งนึงเรียนเลข มีโจทย์มาอันนึง มันไม่ถึงขนาดลวงมาก
แต่คือเห็นว่าแอปโซลูทผลออกมาติดลบ
ืมีที่ไหนในโลกมั้ย แล้วสรุปชั้นตอบถูกคนเดียวว่ามันคือเซทว่าง
อาจารย์เดินมาจับมืออย่างกะจบหลักสูตร เพื่อนทั้งห้องตบมือทำหน้าเหรอ
แบบว่าไอ้นี่ฉลาดมาจากไหนนะ เฮ้อ

แล้วไปเจอนิตยสารเล่มนึงของเค้า เขียนว่าการเรียนของเค้า
ใกล้จะล้าหลังชาวเอเซียแล้ว เพราะชั่วโมงเรียนต่างกัน
เอ่อ ขอโทษเถอะค่ะ หนูว่ามันไม่ใกล้ล่ะ มันโดนทิ้งห่างมานานแล้วหล่ะ

เซ็งเข้าไปใหญ่ ตอนนี้รู้เีรื่องโอเน็ตที่ไทยแล้ว ผู้ใหญ่ที่ทำงานด้านนี้เขาคิดยังไงอ้ะ
เห็นมานานแล้ว หลายรอบแล้ว โดยเฉพาะพักหลังๆเนี่ย ว่างมากนักใช่มั้ย
เห็นลองมาหลายวิธีแล้วนะ เบื่อเป็นหนูทดลองระบบปฏิรูปอะไรเนี่ย
ดูเด๊ะ เด็กบราซิลบางคนมันก็มีวิธีแก้ปัญหาของมันแล้ว ก็ไม่ใช่อะไร
"ต่อนอก"

เออ นอกเรื่องโข เอเอฟเอสทำชั้นกลุ้ม เอาไงดีฟระ ต้องให้คำตอบพรุ่งนี้
ปัญหาคือชั้นเองแหละ คืออยากลองของใหม่ อยากมีเพื่อนใหม่
มันก็เป็นเรื่องดีอย่างหนึ่ง พบเพื่อนใหม่เนี่ย
แต่ก็ไม่อยากจากเพื่อนเก่า เฮ้อ เอาไงดีฟระ

ถามใคร ก็ไม่มีใครให้คำตอบได้แบบเป๊ะๆ ถูก คือมันขึ้นอยูกับชั้นน่ะนะ
แต่คือเค้าก็บอกให้ถามป๊าุถามคุณแม่ดูด้วย ว่าท่านเห็นด้วยมั้ย

มันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่ แค่สองตัวเลือก จากที่แกๆอ่านๆกัน
พอจะเข้าใจใช่มั้ย ว่าชั้นไม่อยากย้ายห้อง
ถามตัวเองดู ย้ายห้องใหม่ แค่อยากมีเพื่อนใหม่หรอ
มันก็ไม่ใช่นะ มันรู้สึกเหมือนเราจะชนะตัวเองได้ยังไงไม่รู้
เพราะรู้ตัวว่าเป็นคนยึดติดกับเรื่องเก่าๆ
แต่มันคงบ้าไปเองถ้าอยากเอาชนะตัวเองงี่เง่าๆอย่างงี้

เออ ไปละ ง่วง จริงๆ หนุ่มมอห้าก็หล่อๆเยอะนะ หุหุ (อ่าวยังไง?)

Feliz aniversário

สุขสันต์วันเกิดน้องสาวคนเล็กด้วยเลยละกัน ไหนๆก็ผ่านมาสองวันแล้ว (อ้าวเฮ้ย) ไม่ได้ลืมนะ แต่วันนั้นพี่กิ๊กซ์ป่วยหนักมาก ตอนแรกทำอะไรไม่ได้เลย น้ำมูกยืดอย่างเดียว แม้แต่นอนยังทำไม่ได้ แม่ต้องเรียกหมอมาบ้านแล้วจัดยาให้เลยนอนหลับ วันต่อมาหลับทั้งวันเลย เลยไม่ได้มีเวลาส่งเมลไปสุขสันต์วันเกิด ยังไงก็สุขสันต์วันเกิดก่อนละกัน แล้วมาเข้าเรื่องต่อมา

Feliz aniversário minha irmã
สุขสันต์วันเกิดน้องสาว
Happy Birth Day, my sis

ได้ข่าวจากคุณแม่ว่าจะขายเพลย์ทูแล้วใช่มะ ป้าหมูจะซื้อ Wii ให้หนิ ดังนั้น ขายได้เอาตังค์มาแบ่งด้วย ก่อนไปพี่กิ๊กจ่ายไปเกือบพันหุ้นกันซื้อ จำได้นะจะบอกให้ เรื่องเงินๆเนี่ย

The Kickz on film

ต่อมาเรื่องเยอะอ้ะ จะเล่าก็เริ่มด้วยหนูกิ๊กซ์เป็นดาราหน้ากล้องกะเค้าแล้วนะตัวเอง ฮ่าๆๆ คืออาจารย์สั่งให้ทำหนังไง แล้วทีนี้เพื่อนก็เลยเลือกให้เล่นเป็นตัวนำ คือหนังงี่เง่าเกี่ยวกับพูดภาษาโปรตุเกสผิดๆ แล้วคือคนพูดผิดคือคนบราซิล แล้วให้สาวไทยนั่งแก้ให้ โอ้ ซะงั้นเลยนะเพ่ ก็ออกมาตามฉะนี้ เพื่อนมันก็เอาไปลงยูทิวบ์ หน้าไม่อายจริงๆ = =*

Tudo Errado!

ดูกันเอาขำๆละกัน เพราะตอนถ่าย ชั้นดันอยากลองซอย ซอยออกมามันแหว่งแปลกๆอ่ะแก แบบว่าอึ้งจัด วิ่งไปทั่วบ้านเลย พ่อแม่กะเอลิซ่าก็มานั่งขำกิ๊กซ์เต่อเฟ้ย ออกมาจริงๆแย่กว่าในคลิป เพราะในนั้นมันยาวขึ้น(เยอะ)แล้ว ตอนถ่ายจริงๆ ปาขยะไม่ลงถังอ่ะแก ขำอิ๊บส์ มีพูดไปพูดมากล้วยกระเด็นด้วย ฮ่าๆๆ ถึงแกจะฟังกันไม่ออก ก็ดูๆเฉยก็ได้นะ แต่ไม่ต้องมาสังเกตพุงชั้น ตอนนี้เชื่อแกแล้วตอง ว่าชั้นชอบเดินแอ่นพุงจริงด้วยง่าส์ >[]<!!

Teatro do Brasil

ที่บอกจะตอบเม้นท์มันไม่ทันอ้ะแก เพราะวันนี้ไปดูละครที่เทียเตอร์มา เล่ารวมกันเป็นรวมดาราบราซิล ฮ่าๆๆ ชั้นกลายเป็นดาราไปซะแล้ว~ ก็คือเรื่องที่ดูอ่ะ ชื่อว่า Amor barato ก็เป็นเรื่องเกี่ยวกับความรัก กามารมย์ทั้งเรื่อง อายุสิบหกขึ้นถึงจะดูได้ แล้วพ่อแม่เอลิซ่าเขาอยากดูกัน ก็ซะงั้นเลย สำหรับเรามันโป๊มากๆ

เริ่มก็มีสามีกะภรรยา ซึ่งทั้งเรื่องมีนักแสดงอยู่ 2 คนน่ะแหละ ผู้หญิงไม่ใส่เสื้อ ใส่แค่ชั้นใน แล้วผู้หญิงก็เกลียดการจูบที่สุดเลย สามีอยากจูบมันก็เลยวิ่งไล่กันไปมาอยู่นั่นล่ะ แล้วผู้หญิงก็บอก จะทำอะไรชั้นก็ได้ ยกเว้นจูบเท่านั้น เพราะชั้นไม่ชอบ แล้วมันก็ทำอะไรกันเลยซะงั้นแน่้ะ คือแสดงน่ะนะ แต่เอ็กซ์มาก ตลกลามกของคนละตินแรงมากสำหรับเรา สำหรับเค้า เค้าก็นั่งดูเฮฮาสนุกสนาน อันแรกๆก็พอรับได้อ่ะ สุดท้ายมันก็จูบกัน

มันก็มีบางที่นะ ที่แรงจริงๆ รับไม่ได้เท่าไหร่ อันสุดท้ายแทบไม่ได้ดู ง่วง โดนบัง คือสองคนนั่นมันเต้นกันใต้ไฟสีแดงนี่แหละ แต่ผู้หญิงคือเปลือยท่อนบน ก็จ้องกันเข้าไป เขาเต้นกัน แต่เหมือนมีอะไรกันมากกว่า จบนี่ชั้นทนดูแทบไม่ได้ แต่คนอื่นนี่ถึงขนาดยืนตบมือ ก็เลยมั่วยืนตบไปกะเขาด้วยซะงั้น

ขอโทษ ผิดสัญญาอีกแล้ว ว่าจะตอบเม้นท์ แต่จะตอบจริงๆละ ถ้าจดหมายแกมาถึงนะบักหื่น ชั้นจะรวบยอดโฆษณาแกให้เลยดีมั้ย ฮ่าๆๆ มีสาวๆคนไหนสนใจเด็กแลกเปลี่ยนบราซิลลูกครึ่้งอังกฤษพ่อไปเรียนเยอรมันแม่จบบัญชีจุฬาอยู่ม.5กรุงเทพคริสเตียนมั่ง?? กร๊ากกกกกกส์ ชั้นจะฟ้องมะเหมี่ยว!!

Lost in translation (and traveling >.<)

แอบเซ็ง เพื่อนๆมันจะไปเที่ยวบ้านปั้นกะมะเหมี่ยวกันอ่ะคุณแม่ ไปกันใหญ่ บูม อาร์ท มุก แล้วเล่นนัดเจอซะไกล เด็กใต้ไม่ยอมเฟ้ย จะจัดไปดูบอลมั่ง ฮ่าๆๆ ที่ไม่ได้ไปเพราะโฮสต์ห่วงมากๆ วันนี้กลับบ้านเองคนเดียววันแรก ป๊า แม่กะเอลิซ่ามาสวดคนละรอบก่อนเลย รอบแรกพ่อ อย่ารับขนมจากคนแปลกหน้านะ ฉอดๆๆ ประจำเลยอาป๊าชอบคิดว่าชั้นจะเติมตามทุกคนที่เอาขนมมาล่อ แม่ก็บอกไม่ให้คุยกะคนแปลกหน้า ฉอดๆๆ เอลิซ่าก็บอกให้ข้ามถนนดูทาง จำได้มั้ย กลับยังไง ไหนลองทวนมาซิ นั่งทวนสามรอบกว่าเขาจะเชื่อว่าไปรอด

สุดท้ายก็ไปนั่งผิดป้าย วนไปไกลลิบโลกแต่ก็วนกลับมาทางกลับบ้าน แล้วตอนลงดันลงเลยป้ายไป ต้องเดินกลับมาอีก เหนื่อยชะมัด กลับถึงบ้าน ไซเรนดังอีก เค้าก็ไม่เคยสอนชั้นปิดไซเรนด้วย ดังเตือนใหญ่ พอเตือนเสร็จมันดังขึ้นอีก แจ้งว่ามีคนขึ้นบ้าน ซวยเฟ้ย รีบโทรหาแม่ ก็ปิดทันค่ะ โล่งไปๆ แต่ลืมไปอย่างว่าตำรวจจะโทรมา แล่วโทรศัพท์เขาดันไม่ชาร์ทไว้อีก ซวย รับโทรศัพท์ไม่ได้เลย จนเขาโทรมารอบสี เอ้อ แบตขึ้นแล้ว พูดกะเขาไปมาเขาดันไม่เชื่ออีกว่าชั้นไม่ใช่โจร ซวยอิ๊บอ๋าย พอดีพ่อกลับมา ก็เลยรอดไป เฮ่อ~ O_o

ตอนนี้ก็กลุ้มใจอีกเรื่อง จะมีปาร์ตี้วันเกิดแฟนตาซีของใครไม่รู้ ที่เขาลากชั้นไปด้วย แล้วทีนี้ชั้นก็ไม่รู้จะแต่งตัวยังไงนี่สิ แต่ละคนเอาชุดมาโชว์เริ่ดๆทั้งนั้น เพื่อนผู้ชายมันจะใส่สายเดี่ยวไป กะอีกคนมันบอกจะเป็นสปองบ๊อบ เออ น่าดูฟร่ะ แล้วชั้นจะแต่งอะไรไปดี โฮกฮาก คิดหนัก...

ป.ล. หรือไม่ใส่อะไรไปเลยซะดีมั้ย? +.+

ขอลองหน่อย อยากเล่น บ่มีหยังดอก ฮ่าๆๆ